مــدت هـاست می اندیشـــم        که تـــ ـــو به راستـی                 مـرا می شنــــاخـتی یا نـه؟!که ایـن گـــونه بـــــی رحمــــانه ترک ِ تمـام عاشقـــانه ها کـردی ؟!مَــنی که دوســت داشتنم همچـون تــــرانـه هـایم   پُـــر بـود از غـــزل های عاشقـــــــانه ...فهمیـــــــدن ِ مـ ــن    درک ...

همه را امـــتــحــــان کــــــــــــــرده ام !قرص خــــواب و مـسکنروانـشـنــــاسخــــنـــده هـای زورکــــی . . .هـنـدزفـری تـوی گـوش و گــــریــه کـردنســــیـگــــــــــــــار و مــشــروبـــــــــــ .

هوس کـــــرده ام که تــــــــو باشی من باشـــــــم و هیچ کـــــس نباشد . آنگــــاه داغتـــــرین آغــــوش ها از تنت و شیرین ترین بوســـــــه ها را از لبانتبیرون بکشـــــــم به تلافــــــی روزهـــایی که

مــدت هـاست می اندیشـــم که تـــ ـــو به راستـی مـرا می شنــــاخـتی یا نـه؟!که ایـن گـــونه بـــــی رحمــــانه ترک ِ تمـام عاشقـــانه ها کـردی ؟!مَــنی که دوســت داشتنم

تعهد داشــــتن قشــــنگه حتی تعلق داشتـــناینکه بدونی مال کسی هســــــتی ســـهم کســـــی هستــــــی و اونم مــــال توئهمهم نیس این تعهد امضـــا بشه تو ی کاغــــذ پاره اصلش جای دیگه ســــند خورده توی

آغوش تو گناه نیستـــ من در آغـــوش تو تمام زیبایـــی را لمس کرده ام . که در هیچ گناهـــی زیبایی ملموس نیستـــ پس امانم بده که تا ابد در دل این زیبایــــی آرامش یابم و دور کنم از ای

همیشه از فاصله ها گله داریم ! شاید یادمان رفت که در مشقهای کودکیمان برای فهمیدن کلمات کمی فاصله هم لازم بود …

سخته بخوای نبودن کسی رو باور کنی که میتو نست باشه

هر شب به سیگار ها باج میداد لبهایش را تا بتواند شعری بنویسد مردی که تنهایی اش را دود میکرد .

چه سخته دلتنگ كسى باشى كه قول دادى هيچوقت مزاحمش نشى

وقتـ ــی حـــس میـ ــکنم جایــے در ایــטּ ڪُره ے خآڪے تــو نَفـس میڪشـے و مَـטּ از هــَماטּ نَفـس هایـَت نَفَـس میڪشَم آرام مــی شَوَم تـو بــآشـــــ هـوایـَتــــ ! بـویـَتــــــ بَـراے زنده مانَـدَنَـمــــــ ڪافـــے ست ...

عشقه من . . . دیدی که دوبـــاره دیدمت ! اما این بار ...دیگر نه از طپش قلبم خبری بود .... نه از خوشحالی کودکانه ام برای دیدنت این بار نگاهت کردم و زیر لب گفتم : "خدارا شکر که سهمم از زنــدگی نبودی..."

درد من تنهاییم نیست! این است که هر روز از خودم میپرسم... خودش مگر مرا انتخاب نکرددد ?

سال تحویل شد و من تمام دلتنگی هایم را به جای تو در آغوش می کشم چقدر جایت میان بازوانم خالیست نوروز مبارک

صبح یک روز من از پیش خودم خواهم رفتبیخبر با دل درویش خودم خواهم رفتمیرم تا در میخانه کمی مست کنمجرعه ای بالا بزنم آنچه نبایست کنمبیخیال همه کس باشم و دریا باشمدائم الخمرترین آدم دنیا باشمساقیا دربدنم نیست توان جام بدهگور بابای غمه هر در جهان جام بدهآنقدر مست که اندوه جهانم بروداستکان روی لبم باشد و